Patty Scholten

Op 24 juli las ik gedichten voor in Artis op het wasberenveldje. Een 'thuiskomst', in Artis heb ik immers zoveel mooie dagen liggen ...

Ik stortte in en vroeg de directeur waarom hij Arend ooit had aangenomen zodat ik, naïef twintig, steeds aan ’t dromen, een chef kreeg met e...

’k Bezocht Den Haag voor Arend landverrader. Een ambtenaar ontving me, bracht me thee, en kwam toen aanlopen met zijn dossier. Eerst keek hi...

Het mens zei dat ik niet écht wilde weten wat Arend als SS-er deed. Een bod tot onderzoek kreeg ik zo door mijn strot. Dat ik het aannam, h...

Zij was een psycholoog met kuiltjes die mijn droeve klachten aan moest horen. Ik bleek flink depressief, kreeg Efexoren, de pillen tegen st...

Collega’s wisten niets van A.’s verleden, erover praten vond ik ongepast. Ik torste zijn geheim – een loden last –, van iedereen vervreemd e...

Wat goed en kwaad is, bleek in vredestijd. De kwaden werden snel in kampen opgesloten en streng bewaakt door goede landgenoten. Ook Arend za...

Arend had me verlaten en bedrogen en door zijn foute keuze had mijn held ’t SS-insigne op mìjn mouw gespeld. Mijn wereld was verworden tot e...

Zijn broer had op een priesterschool gezeten - “Mijn broer studeert voor paus” zei Arend ooit - en had zich daarna tot docent ontplooid. Hij...

Toen Arend stierf was ik niet triest, maar woest, vol wrok op wie ik maar schuld aan kon praten. Op Arend zelf die me plots had verlaten. Ik...

Hij vreesde slechts verval, ontluistering. Hij wilde in het ziekenhuis niet blijven Tussen de bange, uitgeteerde lijven en weigerde elke beh...

De artsen wilden verder onderzoeken. Bij Arend was een tumor vastgesteld vertelde hij, toen ik had opgebeld. Ik was van streek en liep hardo...

Een hippie was aan ‘t feesten, blowen, kraken, het laatste waar hij zin in had, was werk. In vrijheid feesten was het handelsmerk, verderfel...

Het was niet zaligmakend, ’t hippieleven. Naar Arend bleef ik rondvrijend verlangen. Hij had mijn hart dan wel ontvangen, maar was vergeten ...

    Op de eerste foto is Driek van Wissen in gesprek met Jan Boerstoel en Jean Pierre Rawie, op de tweede foto zit Driek tussen mij en Frank...

Boer Bertus, lange Simon, Zweedse Peer, ik had zovele vrienden in de nacht, ’k werd altijd wel door hippies thuisgebracht. Ze waren heer in ...

Het was zo simpel. Iemand had besloten: we gaan nu vreedzaam houden van elkaar. Als teken gold het groeien van je haar, daarmee herkende je ...

De hippiejaren kwamen als geroepen, net als mijn oma’s kanten tafelkleed. Een gat erin, mijn hoofd erdoor, gereed te beesten in de flowerpo...

Een echte vent is niet de vechtjas die vol nijd tot alfaman te groeien tracht. Hij is al uitgevochten, heeft de macht, is moedig, vriendelij...

Er was iets vreemds met Arend, ’k wist niet wat. Het kozen duurde altijd maar heel even. Plots deed hij koel, of ik iets had misdreven. Zijn...