Posts tonen met het label ratelslang. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ratelslang. Alle posts tonen

zaterdag, november 06, 2010

Kringloop



Voor Emile Brugman

Ik kocht een opschrijfboekje, kortingskaart
en zocht in Burgers Zoo naar ratelslangen.
Geen kakkerlakgeruis in smalle gangen
als toen in Artis. Hier had men gespaard

en een woestijn gebouwd, een omweg waard,
een gordeldier, woestijnmuizen gevangen.
De vale gieren schreeuwden rouwgezangen,
het ratelvolk was vogelvrij verklaard.

Ik liep er met mijn boekje, schreef sonnetten
zoals ik rond mijn zestiende al deed
in Artis destijds: kringloop in terzetten.

Maar nu een uitgever, hoewel ‘k niet wist
of ik wel iets van waarde had gesmeed.
Bij Atlas werd ik uit de post gevist.



View My Stats

maandag, februari 08, 2010

Eerste kus



Heel Artis was een mannenmaatschappij,
ik was de eerste vrouw die er mocht werken.
Het waren leuke mannen, vrolijk, sterk en
dol op hun beesten, zonder dweperij.

Mijn oppasser was nogal gek op mij,
maar ’k was te bleu om zoiets op te merken.
Ik harkte braaf het krokodillenperk en
als voorteken lag in het zand een ei.

Hij toonde me de nieuwe ratelslangen
en gaf me onverwacht een echte kus.
We stonden in de donkere dienstgang en

ik zag zijn ogen glanzen, heel dichtbij.
De slangen ratelden ad mordicus:
gevaar, gevaar! Het kwam te laat voor mij.







View My Stats