View My Stats

GREGORIAANS SONNET

Een koster/organist had het bekaaid.

Zoon Ben hielp met het trappen van de lucht.

Maar bij de hoogmis klonk er slechts gezucht:

de orgelpijpen had hij losgedraaid.

Als misdienaar werd opa ook gepaaid

tezamen met zijn broer, vol godesvrucht

met witte toga, rode cape verlucht.

Twee vliegenzwammen, uit het bos gewaaid.

Ze knielden, hieven hun gezangen aan    

in het Latijn met heldere sopraan            

als antwoord op het vrome priesterlied.  

Dan klonk er soms een tekst in eigen geest:

Een schubbig nieuwjaar!

View My Stats

Sterren

De ster van Bethlehem wees hoe te lopen.

Ik volg de ster en ben naar Praag gegaan.

Van eendenborst tot kokend water kraan

schreeuwt onze Ster steeds harder: kopen! Kopen!

Ook hier is handel. Tonnen biotopen

van karpers voor het kerstmaal zie ik staan.

Gedroogde schubben, in je knip gedaan:

een nieuw jaar zonder geldzorg valt te hopen.   

Een opa pakt hier uit voor zijn gezin.

Een thermosfles, wat bekers ook van staal,

schenkt koffie voor zijn dochters, kleinzoon in,

haalt appels uit zijn tas. Dan, in één ruk

snijdt hij de appels door, horizontaal.

Een wurmpje in de appelster: geluk.

MIjn goede vriend en collega Willy Lohmann overleden

View My Stats

eLinea

View My Stats


Zoals jullie zien, heb ik voor het eerst een banner op mijn blogje staan: van eLinea, een mooi initiatief van mensen die de betere journalistieke artikelen, goede bladen en last but not least proza en gedichten  interspace in werpen.
Er doen zo'n beetje alle dichters van Atlas aan mee, Ingmar Heytze vind je er, Johanna Geels enz. enz.
Fijn dat er eindelijk ook digitaal aandacht komt voor het betere leeswerk op tablet en pc.

Kees Stip festival in Sellingen

 

Een prachtige foto van Kees'stiefdochter Dodo en Aleid Braam, de beste vriendin van Kees in zijn laatste levensjaren in Sellingen.

Op 31 augustus 2013 vond hier het Kees Stip Festval plaats, in het woonhuis van Kees, waar o.a. Levi Weemoedt en ikzelf voorlazen. Joop Visser was present om met zijn gade liedjes te spelen en zingen. onder andere op teksten die Kees Stip voor hem schreef.

Het was een emotionele, maar prachtige middag, georganiseerd door de Kees Stip liefhebbers en bewonderaars. En het vind ook nog plaats in het woonhuis van Kees. Onroerend om daar weer rond te lopen en bestormd te worden te worden met herinneringen aan Kees, een van mijn allerbeste vrienden. Een lieve man, maar geen doetje. Ik liep tegen iedereen gedichten van Kees te citeren die me spontaan te binnen schoten.
Over de vijfentachtig zat hij hier in de tuin, bij zijn ganzen, nog regelmatig een laat gedicht te schrijven. Zoals deze over 'ons' Indië:

Hoe kon ons gezag zich vergissen
en Indiërs laten beslissen!
Het loopt uit de hand,
ons Indië brandt!
Van Heutz had het uit kunnen pissen.

Op de onderste foto het begin van het Kees Stip Festival bij het Theater van de Natuur, waar een trap naar de rivier voert, waarbij in alle treden gedichten uitgebeiteld zijn. De eerste trede werd gevuld door Kees Stip.
View My Stats

Duizend bommen en granaten

View My Stats

Dit gedicht schreef ik als Dorpsdichter voor de feestelijke opening van het Beekdal in Renkum: een industrieterrein dat ontruimd is en teruggegeven aan de natuur. Deze werkzaamheden moesten diverse keren stilgelegd worden omdat er bommen en granaten uit de Tweede Wereldoorlog gevonden werden bij het afgraven van de vervuilde grond. Een jongenl liep zelfs met een net gevonden handgranaat zijn school in. Zijn leraar rende meteen met de (niet ontplofte) granaat de school weer uit en deponeerde hem buiten achter een betonnen muur, tot de explosieven opruimingsdienst kwam.

DUIZEND BOMMEN EN GRANATEN

verschuilen zich in onze mooie wouden,

in spreng en beek, bij scholen, op de hei.

Het beekdal, niet van vreemde smetten vrij,

werd door dat wapentuig flink opgehouden.

Bij opschonen van ’t land aanschouwden

de werkers of een kind zo’n duivelsei,

(zijn leraar was er als de kippen bij

en heeft de school van rampen vrijgehouden).

Ons lijf reinigt zichzelf, wordt er beweerd

en roept aan vreemde voorwerpen een halt,

zodat een splinter uit een vinger zweert.

Ook Moeder Aarde houdt haar lichaam schoon

en werkt naar buiten wat haar niet bevalt:

een handgranaat, een mijn, een blauwe boon.

Nieuwjaarswens

 

View My Stats

Heer Bommel en de i-padden

View My Stats

Van Drop Box

Het Bommel boekje dat ik schreef voor tekenaar Gerben Valkema, ter ere van het 100-jarig jubileum van de Koninklijke  Vereniging van Bibliothekarissen, is eindelijk verschenen. Helaas zal het nooit in de handel komen, het is alleen bedoeld voor de jubilerende boeken- (en i-pad)heren en -dames. Wel is er een filmpje te zien met wat tekeningen en Gerben Valkema die over ons boekje vertelt op:

http://www.youtube.com/watch?v=Y-gMjTkF1zk&feature=colike

I-padden zijn geëvolueerde, binaire padden met nulletjes en eentjes op hun rug, die dol zijn op de boekenwormen die de biblioteek van Heer Bommel teisteren. Professor Prlwytzkofski heeft de eerste draagbare gegevensverarbeidingsmachine uitgevonden (die op stoom loopt) en kan daarbij deze kreuten goed gebruiken.

Het was een leuke opdracht om te schrijven. Voor mij een cirkel die gesloten wordt: op mijn 20ste begon ik mijn carrière als stripschrijver bij Toonder Studio's met een plot voor de Tom Poes balloonstrip in de Donald Duck,  dat werd Tom Poes en de woelwater. En nu 47 jaar later dit boekje, waar ik met enorm veel plezier aan gewerkt heb , net als Gerben Valkema.

Airborne 2012

View My Stats

  
Het was hun oorlog niet. Bijeen gekropen
verwachtten ze het wegschuiven der luiken.
De grote vogels openden hun buik en
ze sprongen. Parachutes klapten open.
 
Soms moesten ze het met de dood bekopen,
of zwaargewond bij vreemden onderduiken.
Klaprozen zullen op hun graf ontluiken
terwijl wij dankbaar langs de zerken lopen.                               
 
Het was hun oorlog niet. En toch, ze kwamen
en vochten voor de vrijheid van ons land.
Eerbiedig lezen we de vele namen

en zaaien klaprooszaad tussen de graven.
‘Lest we forget.’ De zerken rood omrand
bij mannen die voor ons hun leven gaven.


Dit jaar op de Airborne herdenking zijn er duizenden zakjes klaprooszaad uitgereikt aan de wandelaars om uit te strooien tussen de gravan van de gevallen soldaten.

Mijn goede vriend, stripcollega en mede-dichter Jesse van Muylwijck (van de strip De Rechter) woont in Canada en heeft een mooie Engelse vertaling van mijn Airborne sonnet gemaakt.

Airborne 2012

This war was not theirs. Crawled together, jammed,
waiting for the hatches to give way.
Big birds opened up their bellies and
they jumped. Parachutes bursted open, at bay.

With their own lives some had to pay
or, badly wounded, hide with the unknown.
Poppies will burst open on their graves, one day
when we humbly pass their stone.

This war was not theirs. And yet they came
and fought for freedom of our land instead
With reverence we read their names,

amongst the graves we sow the poppy seed.
‘Lest we Forget.’ Tombstones edging red
near men who died to have us freed.


 

Stadsdichtersdag Lelystad

View My Stats

Afgelopen zaterdag 8 september was weer de jaarlijkse Stadsdichtersdag in Lelystad onder de bezielde leiding van organisator Gerard Beense. We werden met bussen naar  verschillende adressen in Lelystad gebracht om gedichten te lezen en 's avonds was er een p[treden van alle stadsdichters in het Agora theater. Inge Boulonois en haar gade Jacques van Harten hebben dit filmpje van me gemaakt:
http://www.youtube.com/watch?v=BBEkSp5q9BQ 

Uitgemendeld

Ze zeggen dat ik op mijn opa lijk,

(de Mendelse geneticabegrippen

dat genen vaak een generatie skippen).

’t Postuur kreeg ik van hem: volumerijk.

Van muzikale oren geef ik blijk.

Mijn neus is als de zijne aan het wippen,

- met vleugels waar een engel aan kan tippen -

terwijl ik uit blauwgroene ogen kijk.

Mijn opa componeerde niet alleen,

hij dichtte soms voor feesten en partijen.

Muziek en verzen hebben veel gemeen.

De basis is van beide ritme, klank,

zoetvloeiend of weemoedig aan het schreien.

Ik zeg mijn opa en zijn genen dank.

View My Stats

Catcerto door Nora, de pianospelende kat

De oortjes van poes Nora zijn muzikaal getraind  door het goede en frequente pianospel van haar baas en bazin, zelf ook musici. Haar baas Mindaugas Piecaitis heeft bij Nora's pianospel een begeleiding voor kamerorkest gecomponeerd en het concert hier uitgevoerd. Genieten voor elke muziek- en kattenliefhebber!



View My Stats

Geloofszaken

Te biecht bij opa

Grootopa speelde orgel met veel wijding

in Ouderkerk, Abcoude, Duivendrecht.
Zoon trapte lucht en speelde ook niet slecht.
Het kerkbestuur kwam met een blijde tijding:

men financierde zoon’s muziekopleiding.
Klompvoets naar Mokum lopen was met recht
een tour de force voor de boerenknecht,
maar opa slaagde er met onderscheiding.

Hij nam een vrouw de biecht af. De schavuit
had zich heel slim vermomd in een kazuifel
en heeft veel over haar amants geleerd.

Van ’t lachen rolde hij de biechtstoel uit.
De vrouw begon te gillen: “Help! Een duivel!”
mijn opa werd geëxcommuniceerd.

Opa bidt

Mijn opa was geëxcommuniceerd

en door de Roomse Kerk werd flink gebaald

(men had zijn studie immers nog betaald).

Hij had het sacrament der biecht onteerd.

Zijn band met het geloof was getroebleerd.

Al was hij dan als zwart schaap afgedwaald,

als musicus werd hij weer ingehaald

en naar de KRO gedirigeerd.

Maar door de hoofdingang mocht opa niet.

Er kwam een bode met een sleutelbos

die hem steels door een zijdeur binnenliet.

Des avonds vouwde hij zijn handen samen,

hij knielde voor zijn bed en brandde los:

'Ze kunnen allemaal de pot op. Amen.'

View My Stats

Film van tekenwerk Piet Wijn

Steeds meer wordt het duidelijk dat Piet Wijn een van de allergrootste striptekenaars was, die bovendien zo'n beetje zijn hele carrière in dienst heeft gesteld van Marten Toonder. Hij had een ongelooflijke productie, tekende en/of inktte Tom Poes, Kappie Panda, Hollewijn, De Goeroe en talloze andere karikaturale én realistische strips, zoals Aram, Douwe Dabbert, Annemoon enz.

Na zijn overlijden een jaar geleden, heeft zijn zoon Mat Wijn een filmpje samengesteld van het tekenwerk van zijn vader. Het geluid is ook verzorgd door Mat, die geluidsman voor de VPRO is. Hier te zien en te horen, de moeite beslist waard:

Tekenwerk Piet Wijn

Piet Was geen boedhist, zoals het beeldje op de achtergrond wellicht zou kunnen suggereren. Hij had ook beelden van elfjes, kikkers, kabouters en draken in zijn huis.
View My Stats

Poëzie aan de Scheene 2012 en gesnorkel

Op 23 juni 2012 lazen Titi Zaadnoordijk, Mustafa Sitou en ik gedichten voor op een Poëzie avond in Spanga (Fr.), georganiseerd door Titi Zaadnoordijk en Kitty Kilian, ter ere van een poëzieroute langs het lieflijke riviertje de Scheene.

Spanga is een ooievaarsdorp en voordat we dat wisten, werden we al met geklepper vanaf een ooievaarsnest begroet.

De poëzieavond werd gehouden in café De Veehandel, rustiek en eeuwenoud.

Het werd een unieke avond met veel interactie tussen dichters en publiek en dichters onderling. We haakten in op elkaars thema's zoals dieren en de menopauze met warme bakkers, die verjaarde vrouwen troosten. Daarna was er muziek van singer-songwriter Barbara Breedijk en er werd gedanst.

 
 Toen door de nacht naar Schiphol, want ik had weer een snorkeltripje voor de boeg in Lahami Bay in Berenice, het meest zuidelijke hotel in Egypte aan de Rode Zee, met een schitterend ongerept huisrif omringd door een grote zeegrasweide vol zeeschildpadden en pijlstaartroggen.

View My Stats

Poëziefestival Het Park vertelt 2012

Zaterdag 3 juni was het jaarlijke poëziefestival in Park Hartenstein Oosterbeek. De organisatie had flink uitgepakt en o.a. Joke van Leeuwen, Lieke Marsman en Spinvis naar Oosterbeek gehaald. Jammer dat het de hele dag goot van de regen, er weinig bezoek was (later op de dag werd dit beter) en de dichters sopten en kleumden. Als dorpsdichter opende ik het festival met dit gedicht:

Een park vol dieren

Ik schrijf sonnetten, dat is mijn métier.

Ze gaan vaak over dieren, maar vandaag
staan dieren niet centraal, maar dichters graag.
Joke van Leeuwen heeft haar naam al mee.

Dicht Lieke Marsman dierlijk? Ja en nee.
Aards, vrouwelijk is ze. Het is geen vraag
waarom zij de debuutprijs kreeg, geknaag
van ’t Liegende Konijn: een diertrofee.

Twee beesten liefst verschuilen zich in Spinvis:
vis die zijn eigen netten spint of spin die vis is.
Zo toont ons poesie spinnend haar gezicht.

De Dorenweerd leerlingen, on the move,
bezochten ‘t strand, rappend op groove.
Ik heb het Park geopend en gedicht.

View My Stats

Kunstroute Renkum 2012

16 mei heb ik - in mijn functie van dorpsdichter - de Renkumse kunstroute en tentoonstelling in het stadhuis in Oosterbeek geopend met bovenstaand gedicht.

Hier ook twee foto's van fotograaf en bestuurslid Kunstroute Henk Moll.

View My Stats

Zomerdag met oma

Een ritueel. Het haar, bevrijd van spelden
kreeg honderd slagen met echt varkenshaar.
Als kind keek ik vol fascinatie naar
die waterval, terwijl we samen telden.

 Ik mocht met oma uit. Ze kreeg wat geld en
we gingen naar een groot kantoorpand waar
ze zuur betaald werd door een ambtenaar.
Zo uitgelaten zag ik oma zelden.    

Een open tram bracht ons naar Scheveningen.
Bleekblauwe luchten spanden boven zee.
Het helmgras wuifde, meeuwen vlogen kringen.

De wind rook zilt, de zon was kruidig warm
en oma  kreeg haar eerste AOW,
was voortaan dankzij Drees iets minder arm.

View My Stats

Circus Strassburger

We gingen naar het circus in Carré.
Mijn vader smoesde wat bij het loket,
waarna we prompt opzij werden gezet.
Wellicht had hij te weinig centen mee?

Een heer, zwaarwegend, maakte zijn entree.
Kneep in mijn wangen, lachte, wenkte met
zijn hand. Een man in rood livrei met pet
kwam aanlopen, zijn pak vol goud lamé.

Hij opende de ereloge deuren:
wij waren hier het hooggeëerd publiek.
De wangenknijper bleek de directeur en

mijn opa was tot vrijkaartjes in staat.
Uit de orkestbak schalde zijn muziek,
de circuspaarden dansten op zijn maat.

View My Stats

Poëzie in het bos

Op zondag 22 april was er in de bossen van Natuurmonumenten op de West-Veluwe poëzie te horen en zelf te schrijven via workshops. Ter ere van de bundel Tijd is niks, plaats bestaat brachten stoere boswachters een aantal dichters, waaronder Co Woudsma en mij via ongebaande paden diep het bos in om daar onze gedichten uit de bundel voor te dragen en poezieworkshops te geven. Aangezien Co een beetje bang voor natuur is - en om bij te praten - waren we gezellig bij elkaar gaan zitten. Tot onze verbazing bleken bijna alle wandelaars en fietsers van gedichten te houden. Behalve enkele joggers, maar die konden ons toch niet verstaan omdat die via'oortjes' naar joggingmuziek luisterden. In de toekomst kunnen wandelaars en fietsers op de West-Veluwse gebieden van Natuurmonumenten aan de hand van de bundel (te koop bij Natuurmonumenten voor slechts €10,-) zelf de gedichten ter plekke nalezen, of op de site van Natuurmonumenten de gedichten, door de dichters zelf voorgelezen, downloaden en ze dan via hun walkman beluisteren.
View My Stats