woensdag, januari 13, 2016

Nieuwjaarsgedicht 2016


View My Stats

VERKIKKERD OP DE JONKVROUW


Ze droomde van een man en van gestreel,
de jonkvrouw in haar Middeleeuws kasteel.
Maar als er eens een ridder aan kwam rijden
dan droeg hij een vizier. Je zag niet veel.

Hij ging weer weg, een draak voor haar bestrijden,
- die wiekten rond door lang vervlogen tijden –
het arme beest werd bang en spuwde vuur.
Ze zag haar lief voortijdig overlijden.

Een ander ging op kruistochtavontuur,
die ridders werkten zich het apenzuur.
Dit was haar lot in lange, lege dagen:
verloofdes met een korte levensduur.

Magister Maan hoorde de jonkvrouw klagen
en kwam met een geschenk voor haar aandragen.
Zijn nieuwste uitvinding: een soort PC.
“Hiermee” zei hij, “kun je gaan hartenjagen

en chatten met veel ridders overzee
of meesters als Lao Tse en Fabergé.
Omdat de stroom nog niet is uitgevonden,
voedt de PC zich met je liefdeswee.”

Een maagdeken, blond, rank en ongeschonden
zoekt lieve vriend, aan burcht noch vrouw gebonden
en draken doden hoeft hij voor mij niet.
Die tekst werd door de jonkvrouw rondgezonden.

Een bochel bood zich aan, een Jezuïet,
een moor die vloeiend Vlaams sprak en Sanskriet,
een oude kwakzalver uit Goedereede.
Zij allen werden door haar gedelete.

Een koene ridder van de Gulden Snede
trok haar wel aan. Hij was voor wereldvrede
en zocht een vriendschap – later wellicht méér –
voor ’t drinken bij de haard van een kruik mede.

De messenger bracht mailtjes heen en weer
(een echte nog met paard en zadelzeer)
De ridder kwam. Hij bleek een hielenlikker
en wilde maar één ding: geslachtsverkeer.

De jonkvrouw zei: “Je denkt toch niet dat ik er
op in ga, ‘k sla je liever op je flikker!
Mijn Gulden Snede krijg je niet. Een zoen.”
Een slecht idee, want plots werd hij een kikker.

Ze zette hem in het kasteelplantsoen
En ging toen haar annonce overdoen:
Mijn lief moet vurig zijn en onverschrokken
Maar ook geduldig en van goed fatsoen.

Niet drinken en niet tegen vrouwen jokken.
Getekend: jonkvrouwe met blonde lokken.
Er meldde zich een Spaanse edelman.
Zij voelde zich zeer tot hem aangetrokken

“Dag schoonheid,” zei hij, “ik ben ridder Jan.
Je hebt op mij gewacht. Hier ben ik dan.
‘k Had in mijn eigen land wat moeilijkheden.
In Spanje heet ik trouwens Don Juan.”

Hij overlaadde haar met kostbaarheden,
met complimenten. “Lief, door mij aanbeden,
gun mij één kusje van je zoete mond!”
Zij gaf het en hij zei: “Kwoark..kwoark…” Och heden.

Hoe kwam het dat, als zij een minnaar vond
hij groen en glad werd, rondsprong op de grond?
Lag het aan die PC of aan het daten?
Ze stuurde nog één oproep in het rond.

Er kwam een man af op haar hartenkreten.
Een dunne sliert (hij hield vast niet van eten),
maar hij was zeer belezen. Plato, Dante
en ridderboeken had hij veel versleten.

Ook hij was Spaans en riep: “Vort! Adelante!”
tegen zijn paard dat heette Rossinante.
Hij hakte eerst haar windmolens kapot,
hun liefdesspel begon in zacht andante.

Want zij was bang en dacht bedrukt: “Ochgod…
verkikkerd op me worden is zijn lot.”
Hij riep: “Mijn Dulcinea, je bent jong, zacht!”
Hij kuste haar en hij bleef Don Quichot.

Maar zij was flink gekrompen en haar sprongkracht
was toegenomen, ze was groen en zong zacht:
“Kwark..kwark..! Mijn liefste, ik ga zelfmoord plegen!”
En ze sprong wenend, kwakend in de slotgracht.

In ’t water kwam haar plan wat ongelegen.
Al zwemmend kwam ze een bekende tegen.
Hij maakte haar het hof (‘t was Don Juan
die ze al eerder kikkerwijs had klein gekregen).

“Dag lief klein kwaakje,” zei hij, “’k heb een plan,
daar komen leuke donderkopjes van.
Ik heb vier sterke, groene kikkerpoten
waarmee ik je vol passie straks omspan.”

Het kikkerleven zat haar als gegoten,
al waren ze geen trouwe echtgenoten:
bij kikkers is die optie niet reëel.
Hun kroost zwemt nu nog door de sloten.


Patty Klein alias Patty Scholten wenst je een kwakend 2016!





Tekening Pieter Hogenbirck
Inkleuring Wilma Leenders







 

dinsdag, juni 30, 2015

Gedichten Co Woudsma




View My Stats

donderdag, januari 15, 2015

Symfonie in faeces




Ben Geysel voor het raam, rookt een sigaar:
urinewalmen door tabak omringd.
Een kind brengt soms een bakje eten, dingt
naar vaderliefde: zoenoffergebaar.

De grote dirigent, toonkunstenaar
wacht op de dood, terwijl de tijd verspringt.
Geen vrouw meer bij hem thuis, die zorgt en zingt,
zijn jonge minnaressen middelbaar.

Dick Blokbergen komt op bezoek, ontsteld
hoe hij zijn vriend aantreft, zijn grote held.
Hij neemt hem mee naar huis in diens belang.

Des morgens vroeg is opa opgeveerd,
schrijft met zijn wandelstok geconcentreerd
een symfonie in poep op het behang.




View My Stats

Kerst moet!

Een heidens feest omdat de dagen lengen.
Germanen stookten vuren, hun nazaten
kregen een Kindeke. Kaninefaten
(kantinebazen, zegt mijn spelling streng en

terecht) moesten gekerstend. ’t Mocht niet baten.
Een kreeft koken is als een offer brengen
en Bacchus maant ons een Grand Cru te plengen.
We moeten kopen, eten, godverlaten.

Dan is het Kerst. Het moeten is verstomd.
Het is zo stil. We kijken elkaar aan.
Een ver geknal voorspelt: het Oudjaar komt.

Straks moeten we weer flappen bakken, drinken,
ons beteren, de hele bulderbaan.
Maar nu de stilte even laten klinken.
 
Veel stilte en weinig gebulder in 2015

wenst Patty Klein – Patty Scholten



woensdag, januari 29, 2014


View My Stats


GREGORIAANS SONNET

Een koster/organist had het bekaaid.
Zoon Ben hielp met het trappen van de lucht.
Maar bij de hoogmis klonk er slechts gezucht:
de orgelpijpen had hij losgedraaid.

Als misdienaar werd opa ook gepaaid
tezamen met zijn broer, vol godesvrucht
met witte toga, rode cape verlucht.
Twee vliegenzwammen, uit het bos gewaaid.

Ze knielden, hieven hun gezangen aan    
in het Latijn met heldere sopraan            
als antwoord op het vrome priesterlied.  

Dan klonk er soms een tekst in eigen geest:



woensdag, januari 01, 2014

Een schubbig nieuwjaar!


View My Stats


Sterren

De ster van Bethlehem wees hoe te lopen.
Ik volg de ster en ben naar Praag gegaan.
Van eendenborst tot kokend water kraan
schreeuwt onze Ster steeds harder: kopen! Kopen!

Ook hier is handel. Tonnen biotopen
van karpers voor het kerstmaal zie ik staan.
Gedroogde schubben, in je knip gedaan:
een nieuw jaar zonder geldzorg valt te hopen.   

Een opa pakt hier uit voor zijn gezin.
Een thermosfles, wat bekers ook van staal,
schenkt koffie voor zijn dochters, kleinzoon in,

haalt appels uit zijn tas. Dan, in één ruk
snijdt hij de appels door, horizontaal.
Een wurmpje in de appelster: geluk.



zondag, oktober 13, 2013

MIjn goede vriend en collega Willy Lohmann overleden




View My Stats

dinsdag, september 24, 2013

eLinea


View My Stats


Zoals jullie zien, heb ik voor het eerst een banner op mijn blogje staan: van eLinea, een mooi initiatief van mensen die de betere journalistieke artikelen, goede bladen en last but not least proza en gedichten  interspace in werpen.
Er doen zo'n beetje alle dichters van Atlas aan mee, Ingmar Heytze vind je er, Johanna Geels enz. enz.
Fijn dat er eindelijk ook digitaal aandacht komt voor het betere leeswerk op tablet en pc.


woensdag, september 18, 2013

Kees Stip festival in Sellingen

 

Een prachtige foto van Kees'stiefdochter Dodo en Aleid Braam, de beste vriendin van Kees in zijn laatste levensjaren in Sellingen.

Op 31 augustus 2013 vond hier het Kees Stip Festval plaats, in het woonhuis van Kees, waar o.a. Levi Weemoedt en ikzelf voorlazen. Joop Visser was present om met zijn gade liedjes te spelen en zingen. onder andere op teksten die Kees Stip voor hem schreef.

Het was een emotionele, maar prachtige middag, georganiseerd door de Kees Stip liefhebbers en bewonderaars. En het vind ook nog plaats in het woonhuis van Kees. Onroerend om daar weer rond te lopen en bestormd te worden te worden met herinneringen aan Kees, een van mijn allerbeste vrienden. Een lieve man, maar geen doetje. Ik liep tegen iedereen gedichten van Kees te citeren die me spontaan te binnen schoten.
Over de vijfentachtig zat hij hier in de tuin, bij zijn ganzen, nog regelmatig een laat gedicht te schrijven. Zoals deze over 'ons' Indië:

Hoe kon ons gezag zich vergissen
en Indiërs laten beslissen!
Het loopt uit de hand,
ons Indië brandt!
Van Heutz had het uit kunnen pissen.




Op de onderste foto het begin van het Kees Stip Festival bij het Theater van de Natuur, waar een trap naar de rivier voert, waarbij in alle treden gedichten uitgebeiteld zijn. De eerste trede werd gevuld door Kees Stip.
View My Stats

dinsdag, augustus 13, 2013

Duizend bommen en granaten


View My Stats


Dit gedicht schreef ik als Dorpsdichter voor de feestelijke opening van het Beekdal in Renkum: een industrieterrein dat ontruimd is en teruggegeven aan de natuur. Deze werkzaamheden moesten diverse keren stilgelegd worden omdat er bommen en granaten uit de Tweede Wereldoorlog gevonden werden bij het afgraven van de vervuilde grond. Een jongenl liep zelfs met een net gevonden handgranaat zijn school in. Zijn leraar rende meteen met de (niet ontplofte) granaat de school weer uit en deponeerde hem buiten achter een betonnen muur, tot de explosieven opruimingsdienst kwam.

DUIZEND BOMMEN EN GRANATEN

verschuilen zich in onze mooie wouden,
in spreng en beek, bij scholen, op de hei.
Het beekdal, niet van vreemde smetten vrij,
werd door dat wapentuig flink opgehouden.

Bij opschonen van ’t land aanschouwden
de werkers of een kind zo’n duivelsei,
(zijn leraar was er als de kippen bij
en heeft de school van rampen vrijgehouden).

Ons lijf reinigt zichzelf, wordt er beweerd
en roept aan vreemde voorwerpen een halt,
zodat een splinter uit een vinger zweert.

Ook Moeder Aarde houdt haar lichaam schoon
en werkt naar buiten wat haar niet bevalt:
een handgranaat, een mijn, een blauwe boon.


maandag, januari 07, 2013

Nieuwjaarswens

 



View My Stats
Posted by Picasa

woensdag, november 21, 2012

Heer Bommel en de i-padden


View My Stats

Van Drop Box





Het Bommel boekje dat ik schreef voor tekenaar Gerben Valkema, ter ere van het 100-jarig jubileum van de Koninklijke  Vereniging van Bibliothekarissen, is eindelijk verschenen. Helaas zal het nooit in de handel komen, het is alleen bedoeld voor de jubilerende boeken- (en i-pad)heren en -dames. Wel is er een filmpje te zien met wat tekeningen en Gerben Valkema die over ons boekje vertelt op:

http://www.youtube.com/watch?v=Y-gMjTkF1zk&feature=colike

I-padden zijn geëvolueerde, binaire padden met nulletjes en eentjes op hun rug, die dol zijn op de boekenwormen die de biblioteek van Heer Bommel teisteren. Professor Prlwytzkofski heeft de eerste draagbare gegevensverarbeidingsmachine uitgevonden (die op stoom loopt) en kan daarbij deze kreuten goed gebruiken.

Het was een leuke opdracht om te schrijven. Voor mij een cirkel die gesloten wordt: op mijn 20ste begon ik mijn carrière als stripschrijver bij Toonder Studio's met een plot voor de Tom Poes balloonstrip in de Donald Duck,  dat werd Tom Poes en de woelwater. En nu 47 jaar later dit boekje, waar ik met enorm veel plezier aan gewerkt heb , net als Gerben Valkema.


dinsdag, september 11, 2012

Airborne 2012


View My Stats

  
Het was hun oorlog niet. Bijeen gekropen
verwachtten ze het wegschuiven der luiken.
De grote vogels openden hun buik en
ze sprongen. Parachutes klapten open.
 
Soms moesten ze het met de dood bekopen,
of zwaargewond bij vreemden onderduiken.
Klaprozen zullen op hun graf ontluiken
terwijl wij dankbaar langs de zerken lopen.                               
 
Het was hun oorlog niet. En toch, ze kwamen
en vochten voor de vrijheid van ons land.
Eerbiedig lezen we de vele namen

en zaaien klaprooszaad tussen de graven.
‘Lest we forget.’ De zerken rood omrand
bij mannen die voor ons hun leven gaven.


Dit jaar op de Airborne herdenking zijn er duizenden zakjes klaprooszaad uitgereikt aan de wandelaars om uit te strooien tussen de gravan van de gevallen soldaten.


Mijn goede vriend, stripcollega en mede-dichter Jesse van Muylwijck (van de strip De Rechter) woont in Canada en heeft een mooie Engelse vertaling van mijn Airborne sonnet gemaakt.

Airborne 2012

This war was not theirs. Crawled together, jammed,
waiting for the hatches to give way.
Big birds opened up their bellies and
they jumped. Parachutes bursted open, at bay.
With their own lives some had to pay
or, badly wounded, hide with the unknown.
Poppies will burst open on their graves, one day
when we humbly pass their stone.


This war was not theirs. And yet they came
and fought for freedom of our land instead
With reverence we read their names,


amongst the graves we sow the poppy seed.
‘Lest we Forget.’ Tombstones edging red
near men who died to have us freed.



 

Stadsdichtersdag Lelystad


View My Stats

Afgelopen zaterdag 8 september was weer de jaarlijkse Stadsdichtersdag in Lelystad onder de bezielde leiding van organisator Gerard Beense. We werden met bussen naar  verschillende adressen in Lelystad gebracht om gedichten te lezen en 's avonds was er een p[treden van alle stadsdichters in het Agora theater. Inge Boulonois en haar gade Jacques van Harten hebben dit filmpje van me gemaakt:
http://www.youtube.com/watch?v=BBEkSp5q9BQ 

vrijdag, augustus 17, 2012

Uitgemendeld

Ze zeggen dat ik op mijn opa lijk,
(de Mendelse geneticabegrippen
dat genen vaak een generatie skippen).
’t Postuur kreeg ik van hem: volumerijk.


Van muzikale oren geef ik blijk.
Mijn neus is als de zijne aan het wippen,
- met vleugels waar een engel aan kan tippen -
terwijl ik uit blauwgroene ogen kijk.


Mijn opa componeerde niet alleen,
hij dichtte soms voor feesten en partijen.
Muziek en verzen hebben veel gemeen.


De basis is van beide ritme, klank,
zoetvloeiend of weemoedig aan het schreien.
Ik zeg mijn opa en zijn genen dank.




View My Stats

zaterdag, augustus 04, 2012

Catcerto door Nora, de pianospelende kat


De oortjes van poes Nora zijn muzikaal getraind  door het goede en frequente pianospel van haar baas en bazin, zelf ook musici. Haar baas Mindaugas Piecaitis heeft bij Nora's pianospel een begeleiding voor kamerorkest gecomponeerd en het concert hier uitgevoerd. Genieten voor elke muziek- en kattenliefhebber!



View My Stats

woensdag, juli 25, 2012

Geloofszaken


Te biecht bij opa

Grootopa speelde orgel met veel wijding
in Ouderkerk, Abcoude, Duivendrecht.
Zoon trapte lucht en speelde ook niet slecht.
Het kerkbestuur kwam met een blijde tijding:

men financierde zoon’s muziekopleiding.
Klompvoets naar Mokum lopen was met recht
een tour de force voor de boerenknecht,
maar opa slaagde er met onderscheiding.

Hij nam een vrouw de biecht af. De schavuit
had zich heel slim vermomd in een kazuifel
en heeft veel over haar amants geleerd.

Van ’t lachen rolde hij de biechtstoel uit.
De vrouw begon te gillen: “Help! Een duivel!”
mijn opa werd geëxcommuniceerd.




Opa bidt
Mijn opa was geëxcommuniceerd
en door de Roomse Kerk werd flink gebaald
(men had zijn studie immers nog betaald).
Hij had het sacrament der biecht onteerd.

Zijn band met het geloof was getroebleerd.
Al was hij dan als zwart schaap afgedwaald,
als musicus werd hij weer ingehaald
en naar de KRO gedirigeerd.

Maar door de hoofdingang mocht opa niet.
Er kwam een bode met een sleutelbos
die hem steels door een zijdeur binnenliet.

Des avonds vouwde hij zijn handen samen,
hij knielde voor zijn bed en brandde los:
'Ze kunnen allemaal de pot op. Amen.'



View My Stats

vrijdag, juli 20, 2012

Film van tekenwerk Piet Wijn

Steeds meer wordt het duidelijk dat Piet Wijn een van de allergrootste striptekenaars was, die bovendien zo'n beetje zijn hele carrière in dienst heeft gesteld van Marten Toonder. Hij had een ongelooflijke productie, tekende en/of inktte Tom Poes, Kappie Panda, Hollewijn, De Goeroe en talloze andere karikaturale én realistische strips, zoals Aram, Douwe Dabbert, Annemoon enz.

Na zijn overlijden een jaar geleden, heeft zijn zoon Mat Wijn een filmpje samengesteld van het tekenwerk van zijn vader. Het geluid is ook verzorgd door Mat, die geluidsman voor de VPRO is. Hier te zien en te horen, de moeite beslist waard:

Tekenwerk Piet Wijn



Piet Was geen boedhist, zoals het beeldje op de achtergrond wellicht zou kunnen suggereren. Hij had ook beelden van elfjes, kikkers, kabouters en draken in zijn huis.
View My Stats

dinsdag, juli 10, 2012

Poëzie aan de Scheene 2012 en gesnorkel

Op 23 juni 2012 lazen Titi Zaadnoordijk, Mustafa Sitou en ik gedichten voor op een Poëzie avond in Spanga (Fr.), georganiseerd door Titi Zaadnoordijk en Kitty Kilian, ter ere van een poëzieroute langs het lieflijke riviertje de Scheene.

Spanga is een ooievaarsdorp en voordat we dat wisten, werden we al met geklepper vanaf een ooievaarsnest begroet.

De poëzieavond werd gehouden in café De Veehandel, rustiek en eeuwenoud.


Het werd een unieke avond met veel interactie tussen dichters en publiek en dichters onderling. We haakten in op elkaars thema's zoals dieren en de menopauze met warme bakkers, die verjaarde vrouwen troosten. Daarna was er muziek van singer-songwriter Barbara Breedijk en er werd gedanst.

 
 Toen door de nacht naar Schiphol, want ik had weer een snorkeltripje voor de boeg in Lahami Bay in Berenice, het meest zuidelijke hotel in Egypte aan de Rode Zee, met een schitterend ongerept huisrif omringd door een grote zeegrasweide vol zeeschildpadden en pijlstaartroggen.





View My Stats

donderdag, juni 07, 2012

Poëziefestival Het Park vertelt 2012



Zaterdag 3 juni was het jaarlijke poëziefestival in Park Hartenstein Oosterbeek. De organisatie had flink uitgepakt en o.a. Joke van Leeuwen, Lieke Marsman en Spinvis naar Oosterbeek gehaald. Jammer dat het de hele dag goot van de regen, er weinig bezoek was (later op de dag werd dit beter) en de dichters sopten en kleumden. Als dorpsdichter opende ik het festival met dit gedicht:

Een park vol dieren
Ik schrijf sonnetten, dat is mijn métier.
Ze gaan vaak over dieren, maar vandaag
staan dieren niet centraal, maar dichters graag.
Joke van Leeuwen heeft haar naam al mee.

Dicht Lieke Marsman dierlijk? Ja en nee.
Aards, vrouwelijk is ze. Het is geen vraag
waarom zij de debuutprijs kreeg, geknaag
van ’t Liegende Konijn: een diertrofee.

Twee beesten liefst verschuilen zich in Spinvis:
vis die zijn eigen netten spint of spin die vis is.
Zo toont ons poesie spinnend haar gezicht.

De Dorenweerd leerlingen, on the move,
bezochten ‘t strand, rappend op groove.
Ik heb het Park geopend en gedicht.





View My Stats

vrijdag, mei 18, 2012

Kunstroute Renkum 2012




16 mei heb ik - in mijn functie van dorpsdichter - de Renkumse kunstroute en tentoonstelling in het stadhuis in Oosterbeek geopend met bovenstaand gedicht.

Hier ook twee foto's van fotograaf en bestuurslid Kunstroute Henk Moll.






View My Stats

vrijdag, mei 04, 2012

Zomerdag met oma



Een ritueel. Het haar, bevrijd van spelden
kreeg honderd slagen met echt varkenshaar.
Als kind keek ik vol fascinatie naar
die waterval, terwijl we samen telden.

 Ik mocht met oma uit. Ze kreeg wat geld en
we gingen naar een groot kantoorpand waar
ze zuur betaald werd door een ambtenaar.
Zo uitgelaten zag ik oma zelden.    

Een open tram bracht ons naar Scheveningen.
Bleekblauwe luchten spanden boven zee.
Het helmgras wuifde, meeuwen vlogen kringen.

De wind rook zilt, de zon was kruidig warm
en oma  kreeg haar eerste AOW,
was voortaan dankzij Drees iets minder arm.








View My Stats