Nieuwjaarswens

 

View My Stats

Airborne 2012

View My Stats

  
Het was hun oorlog niet. Bijeen gekropen
verwachtten ze het wegschuiven der luiken.
De grote vogels openden hun buik en
ze sprongen. Parachutes klapten open.
 
Soms moesten ze het met de dood bekopen,
of zwaargewond bij vreemden onderduiken.
Klaprozen zullen op hun graf ontluiken
terwijl wij dankbaar langs de zerken lopen.                               
 
Het was hun oorlog niet. En toch, ze kwamen
en vochten voor de vrijheid van ons land.
Eerbiedig lezen we de vele namen

en zaaien klaprooszaad tussen de graven.
‘Lest we forget.’ De zerken rood omrand
bij mannen die voor ons hun leven gaven.


Dit jaar op de Airborne herdenking zijn er duizenden zakjes klaprooszaad uitgereikt aan de wandelaars om uit te strooien tussen de gravan van de gevallen soldaten.

Mijn goede vriend, stripcollega en mede-dichter Jesse van Muylwijck (van de strip De Rechter) woont in Canada en heeft een mooie Engelse vertaling van mijn Airborne sonnet gemaakt.

Airborne 2012

This war was not theirs. Crawled together, jammed,
waiting for the hatches to give way.
Big birds opened up their bellies and
they jumped. Parachutes bursted open, at bay.

With their own lives some had to pay
or, badly wounded, hide with the unknown.
Poppies will burst open on their graves, one day
when we humbly pass their stone.

This war was not theirs. And yet they came
and fought for freedom of our land instead
With reverence we read their names,

amongst the graves we sow the poppy seed.
‘Lest we Forget.’ Tombstones edging red
near men who died to have us freed.


 

Stadsdichtersdag Lelystad

View My Stats

Afgelopen zaterdag 8 september was weer de jaarlijkse Stadsdichtersdag in Lelystad onder de bezielde leiding van organisator Gerard Beense. We werden met bussen naar  verschillende adressen in Lelystad gebracht om gedichten te lezen en 's avonds was er een p[treden van alle stadsdichters in het Agora theater. Inge Boulonois en haar gade Jacques van Harten hebben dit filmpje van me gemaakt:
http://www.youtube.com/watch?v=BBEkSp5q9BQ 

Uitgemendeld

Ze zeggen dat ik op mijn opa lijk,

(de Mendelse geneticabegrippen

dat genen vaak een generatie skippen).

’t Postuur kreeg ik van hem: volumerijk.

Van muzikale oren geef ik blijk.

Mijn neus is als de zijne aan het wippen,

- met vleugels waar een engel aan kan tippen -

terwijl ik uit blauwgroene ogen kijk.

Mijn opa componeerde niet alleen,

hij dichtte soms voor feesten en partijen.

Muziek en verzen hebben veel gemeen.

De basis is van beide ritme, klank,

zoetvloeiend of weemoedig aan het schreien.

Ik zeg mijn opa en zijn genen dank.

View My Stats

Catcerto door Nora, de pianospelende kat

De oortjes van poes Nora zijn muzikaal getraind  door het goede en frequente pianospel van haar baas en bazin, zelf ook musici. Haar baas Mindaugas Piecaitis heeft bij Nora's pianospel een begeleiding voor kamerorkest gecomponeerd en het concert hier uitgevoerd. Genieten voor elke muziek- en kattenliefhebber!



View My Stats

Geloofszaken

Te biecht bij opa

Grootopa speelde orgel met veel wijding

in Ouderkerk, Abcoude, Duivendrecht.
Zoon trapte lucht en speelde ook niet slecht.
Het kerkbestuur kwam met een blijde tijding:

men financierde zoon’s muziekopleiding.
Klompvoets naar Mokum lopen was met recht
een tour de force voor de boerenknecht,
maar opa slaagde er met onderscheiding.

Hij nam een vrouw de biecht af. De schavuit
had zich heel slim vermomd in een kazuifel
en heeft veel over haar amants geleerd.

Van ’t lachen rolde hij de biechtstoel uit.
De vrouw begon te gillen: “Help! Een duivel!”
mijn opa werd geëxcommuniceerd.

Opa bidt

Mijn opa was geëxcommuniceerd

en door de Roomse Kerk werd flink gebaald

(men had zijn studie immers nog betaald).

Hij had het sacrament der biecht onteerd.

Zijn band met het geloof was getroebleerd.

Al was hij dan als zwart schaap afgedwaald,

als musicus werd hij weer ingehaald

en naar de KRO gedirigeerd.

Maar door de hoofdingang mocht opa niet.

Er kwam een bode met een sleutelbos

die hem steels door een zijdeur binnenliet.

Des avonds vouwde hij zijn handen samen,

hij knielde voor zijn bed en brandde los:

'Ze kunnen allemaal de pot op. Amen.'

View My Stats

Film van tekenwerk Piet Wijn

Steeds meer wordt het duidelijk dat Piet Wijn een van de allergrootste striptekenaars was, die bovendien zo'n beetje zijn hele carrière in dienst heeft gesteld van Marten Toonder. Hij had een ongelooflijke productie, tekende en/of inktte Tom Poes, Kappie Panda, Hollewijn, De Goeroe en talloze andere karikaturale én realistische strips, zoals Aram, Douwe Dabbert, Annemoon enz.

Na zijn overlijden een jaar geleden, heeft zijn zoon Mat Wijn een filmpje samengesteld van het tekenwerk van zijn vader. Het geluid is ook verzorgd door Mat, die geluidsman voor de VPRO is. Hier te zien en te horen, de moeite beslist waard:

Tekenwerk Piet Wijn

Piet Was geen boedhist, zoals het beeldje op de achtergrond wellicht zou kunnen suggereren. Hij had ook beelden van elfjes, kikkers, kabouters en draken in zijn huis.
View My Stats

Poëzie aan de Scheene 2012 en gesnorkel

Op 23 juni 2012 lazen Titi Zaadnoordijk, Mustafa Sitou en ik gedichten voor op een Poëzie avond in Spanga (Fr.), georganiseerd door Titi Zaadnoordijk en Kitty Kilian, ter ere van een poëzieroute langs het lieflijke riviertje de Scheene.

Spanga is een ooievaarsdorp en voordat we dat wisten, werden we al met geklepper vanaf een ooievaarsnest begroet.

De poëzieavond werd gehouden in café De Veehandel, rustiek en eeuwenoud.

Het werd een unieke avond met veel interactie tussen dichters en publiek en dichters onderling. We haakten in op elkaars thema's zoals dieren en de menopauze met warme bakkers, die verjaarde vrouwen troosten. Daarna was er muziek van singer-songwriter Barbara Breedijk en er werd gedanst.

 
 Toen door de nacht naar Schiphol, want ik had weer een snorkeltripje voor de boeg in Lahami Bay in Berenice, het meest zuidelijke hotel in Egypte aan de Rode Zee, met een schitterend ongerept huisrif omringd door een grote zeegrasweide vol zeeschildpadden en pijlstaartroggen.

View My Stats

Poëziefestival Het Park vertelt 2012

Zaterdag 3 juni was het jaarlijke poëziefestival in Park Hartenstein Oosterbeek. De organisatie had flink uitgepakt en o.a. Joke van Leeuwen, Lieke Marsman en Spinvis naar Oosterbeek gehaald. Jammer dat het de hele dag goot van de regen, er weinig bezoek was (later op de dag werd dit beter) en de dichters sopten en kleumden. Als dorpsdichter opende ik het festival met dit gedicht:

Een park vol dieren

Ik schrijf sonnetten, dat is mijn métier.

Ze gaan vaak over dieren, maar vandaag
staan dieren niet centraal, maar dichters graag.
Joke van Leeuwen heeft haar naam al mee.

Dicht Lieke Marsman dierlijk? Ja en nee.
Aards, vrouwelijk is ze. Het is geen vraag
waarom zij de debuutprijs kreeg, geknaag
van ’t Liegende Konijn: een diertrofee.

Twee beesten liefst verschuilen zich in Spinvis:
vis die zijn eigen netten spint of spin die vis is.
Zo toont ons poesie spinnend haar gezicht.

De Dorenweerd leerlingen, on the move,
bezochten ‘t strand, rappend op groove.
Ik heb het Park geopend en gedicht.

View My Stats

Kunstroute Renkum 2012

16 mei heb ik - in mijn functie van dorpsdichter - de Renkumse kunstroute en tentoonstelling in het stadhuis in Oosterbeek geopend met bovenstaand gedicht.

Hier ook twee foto's van fotograaf en bestuurslid Kunstroute Henk Moll.

View My Stats

Zomerdag met oma

Een ritueel. Het haar, bevrijd van spelden
kreeg honderd slagen met echt varkenshaar.
Als kind keek ik vol fascinatie naar
die waterval, terwijl we samen telden.

 Ik mocht met oma uit. Ze kreeg wat geld en
we gingen naar een groot kantoorpand waar
ze zuur betaald werd door een ambtenaar.
Zo uitgelaten zag ik oma zelden.    

Een open tram bracht ons naar Scheveningen.
Bleekblauwe luchten spanden boven zee.
Het helmgras wuifde, meeuwen vlogen kringen.

De wind rook zilt, de zon was kruidig warm
en oma  kreeg haar eerste AOW,
was voortaan dankzij Drees iets minder arm.

View My Stats

Circus Strassburger

We gingen naar het circus in Carré.
Mijn vader smoesde wat bij het loket,
waarna we prompt opzij werden gezet.
Wellicht had hij te weinig centen mee?

Een heer, zwaarwegend, maakte zijn entree.
Kneep in mijn wangen, lachte, wenkte met
zijn hand. Een man in rood livrei met pet
kwam aanlopen, zijn pak vol goud lamé.

Hij opende de ereloge deuren:
wij waren hier het hooggeëerd publiek.
De wangenknijper bleek de directeur en

mijn opa was tot vrijkaartjes in staat.
Uit de orkestbak schalde zijn muziek,
de circuspaarden dansten op zijn maat.

View My Stats

Poëzie in het bos

Op zondag 22 april was er in de bossen van Natuurmonumenten op de West-Veluwe poëzie te horen en zelf te schrijven via workshops. Ter ere van de bundel Tijd is niks, plaats bestaat brachten stoere boswachters een aantal dichters, waaronder Co Woudsma en mij via ongebaande paden diep het bos in om daar onze gedichten uit de bundel voor te dragen en poezieworkshops te geven. Aangezien Co een beetje bang voor natuur is - en om bij te praten - waren we gezellig bij elkaar gaan zitten. Tot onze verbazing bleken bijna alle wandelaars en fietsers van gedichten te houden. Behalve enkele joggers, maar die konden ons toch niet verstaan omdat die via'oortjes' naar joggingmuziek luisterden. In de toekomst kunnen wandelaars en fietsers op de West-Veluwse gebieden van Natuurmonumenten aan de hand van de bundel (te koop bij Natuurmonumenten voor slechts €10,-) zelf de gedichten ter plekke nalezen, of op de site van Natuurmonumenten de gedichten, door de dichters zelf voorgelezen, downloaden en ze dan via hun walkman beluisteren.
View My Stats

Heldin van Toen

Op zaterdag 28 april van 19.15 tot 18.50 word ik geïnterviewd door Ben Kolster in het NTR radioprogramma Helden van Toen. De redactie heeft mooie geluidsfragmenten erbij gezocht, zoals Adèle Bloemendaal die het lied De bokken en de schapen van Jan Boerstoel zingt en Kees Stip die zijn gedicht De ondergang voor publiek leest (het lijkt me een opname tijdens een Nacht van de Poëzie). Ik lees zelf ook een gedicht voor uit de Pannenkoeken.

Het programma zal daarna als audio- en videostream en als podcast beschikbaar komen op www.ntr.nl/heldenvantoen






View My Stats

Een prachtge liedtekst van Jan Boerstoel

View My Stats

Bulletje en Boonestaak uitreiking

De Bulletje en Bonnestaak schaal van het Stripschap werd op 10 maart in Gorinchem aan me uitgereikt door mijn goede vriend Jan Boerstoel. Hij was hiervoor uitgenodigd in zijn functie als voorzitter van de Vereniging van Letterkundigen; grappig om hem opeens tussen de stripcollega's op te zien duiken. Het leek me zo saai om alleen een dankwoordje uit te spreken, dus had ik een aantal aanwezige striptekenaars gevraagd om 'onze' stripfiguren te tekenden op een flip-over op het podium. Jan Steeman tekende Noortje, Robert van der Kroft Sjors en Sjimmie, Fred de Heij Fanny, Aloïs Oosterwijk Blanche en Gijske , Gerard Leever Ria en Rinus en Khing Marilyn Monroe.Intussen werd ik geïnterviewd door Han Peekel. Ook Ina Wijn was speciaal uit Den Haag gekomen met haar zoon Mat Wijn en een prachtige anthurium.


View My Stats

Bulletje en Boonestaak Schaal

Het Stripschap gaat me op de Stripdagen in Gorinchem (10 en 11 maart) verblijden met
De Bulletje en Boonestaak Schaal 2012

En dit heeft het Stripschap in hun persbericht over me te vertellen:

Er is geen tekstschrijver in Nederland die met zoveel striptekenaars heeft
samengewerkt als Patty Klein. Zij schreef de afgelopen 45 jaar scenario’s voor o.a.
Jan van Haasteren, Jan Steeman en Gerrit de Jager, maar ook voor Thé Tjong-
Khing, Aloys Oosterwijk en Eric Heuvel. Daarmee heeft zij een grote bijdrage
geleverd aan het beeldverhaal in Nederland en de professionaliteit van het vak van
stripscenarist. Hiervoor kreeg zij in 1980 van Het Stripschap al de P. Hans
Frankfurtherprijs voor bijzondere verdiensten.
Patty Klein is een babyboomer. Zij werd geboren op 25 januari 1946 in Den Haag.
Van jongs af aan had zij twee grote liefdes: dieren en dichten. Als kind schreef ze
schriften vol gedichten en had ze thuis een huis vol dieren. Na de middelbare school
koos ze voor een studie biologie, maar tijdens haar studie reageerde ze op een
advertentie voor een tekstschrijver van de Toonder Studio's. Haar sollicitatieopdrachtwas een verhaal voor de Tom Poes-balloonstrip in het weekblad DonaldDuck. Ze schreef Tom Poes en de woelwater, een verhaal dat meteen werd
gepubliceerd. In 1966 stopte zij met haar studie en werd fulltime stripschrijfster. BijToonder kon zij volop over (weliswaar pratende) dieren schrijven, zoals Tom Poes,
Panda, Polletje Pluim, Yogi Beer en de Grote Boze Wolf.
Na de leerschool bij Toonder Studio's schreef Patty strips voor jeugdbladen als
Donald Duck, Okki, Taptoe, Pep, Sjors, Eppo en Tina en werkte met striptekenaars
als Dino Attanasio, Börge Ring, Piet Wijn, Thé Tjong Khing, Robert van der Kroft, Jan
Steeman, Gerrit de Jager en Jan van Haasteren. In 1978 richtte zij samen met een
aantal collega's het satirische stripblad voor volwassenen De Vrije Balloen op.
In de jaren negentig werd zij door de studio van Willy Vandersteen benaderd voor het
schrijven van de scenario's van een nieuwe strip over het popje van Wiske,
Schanulleke. Samen met tekenaar Eric de Rop verzon zij tien jaar lang haar
avonturen.
Voor het meisjesblad Tina schrijft Patty al zevenendertig jaar de strip Noortje, die
getekend wordt door Jan Steeman. Daarmee is Noortje de oudste Nederlandse strip
die nog steeds door dezelfde schrijver en tekenaar wordt gemaakt. Van Noortje zijn
inmiddels 24 stripalbums verschenen. Met Gerard Leever maakte zij een 50+ strip
voor het blad Camee, Ria en Rinus, en een jaar lang een wekelijkse strookstrip voor
de Provincie Gelderland om het openbaar vervoer te promoten. Voor de Toonder
Compagnie schreef ze in 2003 het scenario voor een Tom Poes-strip voor de
farmaceutische industrie, Tom Poes en de Smetvrezers, getekend door Wil
Raymakers.
Ook veel ander werk van Patty Klein is in album verschenen, zoals Schanulleke, Erik
en Opa, Sjaak en oom George, Baron van Tast, Distel, Trollenverhalen, Annemoon,
Johnny Goodbye enz. Met Aloys Oosterwijk maakte ze een stripalbum voor de
Sociale Dienst Amsterdam en met Eric Heuvel een stripalbum voor het Gemeentelijk
Vervoerbedrijf Amsterdam.
Haar meest recente werk is een stripalbum over discriminatie voor de Anne Frank
Stichting met striptekenaar Eric Heuvel, winnaar van de Stripschapprijs 2012, een
manga strip met Marlon Theunissen voor het blad P@per en een herrijming van een
selectie uit Der Naturen Bloeme, de oudste natuurhistorische beschrijving (1270)
door Jacob van Maerlant, waarvan op de tentoonstelling 'Leuven stript' in het voorjaar van 2012 werk, geïllustreerd door Dieter van Ougstraete, wordt getoond.
Naast haar stripwerk publiceert ze als Patty Scholten sinds 1990 gedichten, die vaak
dieren als onderwerp hebben. Haar gedichten worden uitgegeven door Uitgeverij
Atlas. Er zijn inmiddels acht bundels verschenen, waaronder het autobiografische De
ziel is een pannenkoek. Zij ontving twee nominaties voor de VSB-poëzieprijs en werd
in 2005 genomineerd voor Dichter des Vaderlands.



View My Stats

Walvisvakantie

Uit logeren


Mijn bed twee aangeschoven, trijpen stoelen.
Bij oma in Den Haag was ik logé.
Daar lag ik ’s zomers, dromend van de zee.
Niet van het duinpad af! En ook niet woelen

in duinzand, waar je ‘n oude mijn kon voelen.
Vooral niet met de vreemde mannen mee.
Opa was dirigeren in Carré
of met zijn minnaressen aan het kroelen.

De oude buurt. De kerk is flink gekrompen.
De heg - ooit neushoog - nu tot aan mijn knie.
Geen bakkerskar, geen man die roept om lompen.

Ik ben weer kind. Ik hoor de kerkklok slaan.
Het huis is leeg. Geen stem van oma die
me binnenroept voor ’t snoepje, levertraan.



View My Stats

Ottavio

Hij moest de hoorn spelen, vaders verlangen
voor zoon Ottavio van amper zes.
Diens lippen bol van blaren na de les.
Toen werd de hoorn door een fagot vervangen.

‘Dat ding was even groot als ik.’ Maar bang en
geboeid zette hij door. Hij kreeg succes,
blies trots Mozart’s fagotconcert in bes,
het evenbeeld van pa met bolle wangen.

Nu speelt hij ’t Stabat Mater van Poulenc,
De figlio doloroso die papa
pannetjes eten bracht als kind. Ik denk:

een oude man verschonen was zijn lot.
Het koor weeklaagt. Hij volgt de rouwzang na.
Er stijgen zwanen op uit zijn fagot.






View My Stats

nieuwjaarsgedicht Renkum

Als dorpsdichter van de gemeente Renkum moest er natuurlijk ook een nieuwjaarsgedicht geschreven worden. Er staan nogal wat landelijk onbekende gebeurtenissen uit het afgelopen jaar in. Het Renkums Beekdal is een miljoenenproject, waarbij een heel industrieterrein is gesloopt, afgegraven en aan de natuur wordt teruggegeven. Helaas liep het project vertraging op omdat er een brisantbom van operatie Market Garden werd gevonden en er naar meer bommen moest worden gespeurd. Maar de eerste hertensporen zijn er al gesignaleerd. Bij de Reijerscamp (Wolfheze) is een nieuw ecoduct voor wilde zwijnen van de Hoge Veluwe gekomen. De zoon van burgemeester Gebben deed mee aan een wedstrijd waarbij de diensten van een butler voor een week konden worden gewonnen - én hij won de butler. Zijn vader sprak zoon streng toe: de butler moest ingezet worden voor goede doelen. Zo kookte deze een diner voor inwoners onder de armoedegrens, vertroetelde de inwoners van een bejaardenhuis met een high tea e.d.
Doorwerthse Meisjes zijn een soort Arnhemse meisjes en Renkumse Ringen zijn spritskoeken naar een oud, recent teruggevonden recept. En de bosuil,die hoor ik gewoon 's nachts buiten het raam van mijn werkkamer klagen.

Nieuwjaarsgewijs

Recessie heerst en China grijpt de macht.
De euro wankelt, beurzen lijden pijn.
Maar Renkum heeft een industrieterrein
gesloopt en weer tot Beekdal teruggebracht.

Ons erfgoed wordt naar ’t buitenland verpacht
en aandrang in een sprinter is niet fijn.
Maar bij de Rijerscamp rent een wild zwijn,
in Doorwerth klaagt een bosuil in de nacht.

Voornemens horen bij het nieuwe jaar:
laat dicht die krant, de kijkbuis afgezet
Geen butler, maar het bos staat voor je klaar.

De goudvink trillert zorgeloos zijn wijsje.
Daarna een glühwein of een koffie met
Renkumse Ringen of een Doorwerths Meisje.

Patty Scholten
Dorpsdichter Renkum



View My Stats

Nieuwjaarswens

Het ontwerp is van striptekenaar en politieman Jan Bogerts




View My Stats

snorkelen in Egypte

 

 

 

 

 

 

 

Een weekje weggeweest naar Marsa Alam in Egypte. Hotel Gorgonia Beach ligt in het beschermde natuurreservaat Wadi El Gimal. Op het terrein van het hotel woont een paartje zeearenden, dat elke dag druk was met vis vangen uit de zee. En ik was druk bezig met roggen en koffervissen begroeten en bruin worden. Ik kan er weer even tegen.



View My Stats